Για το Ρήγα - Κίνημα Συνταξιούχων & Ανέργων (ΚΙΝΗΣΑ)

Η νίκη είναι δική μας ...γιατί το δίκαιο είναι μαζί μας!
Μετάβαση στο περιεχόμενο
Διάφορα
Για το Ρήγα Φεραίο
(Ποίημα του Ιωάννη Κόντου, από την ποιητική συλλογή ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ ΚΑΙ ΔΡΟΜΟΙ ΝΕΟΙ)

«Αθάνατε Βενεστινλή, προγονική μου ρίζα,
μάρτυρα πάναγνε, στη θύμησή σου αναγαλλιάζω.
Γνήσιο παιδί της Λεφτεριάς της Ελληνίδας χαίρε.
Η μνήμη σου ακοίμητη το είναι μου κυριέβει.
Το μήνυμα του τραγουδιού σου από μακρυά περιμένει,
εκεί, από του χρόνου το βυθό ανασυρμένο,
φαντασμένο ως την ψυχή μου, ζωντανό,
παίρνοντας μύριες μορφές, αγέρας, θάλασσα,
αετός, σπαθί, βιβλίο και μπουρλότο
ανάβει σύφλογο της Λεφτεριάς τον πόθο.

Το σίδερο χιλιόβαρα μάς δένανε τα χέρια….
Απόγνωση φριχτή στο φυλλοκάρδι των ραγιάδων.
Χρόνο – το χρόνο βάθαινε τ’ αβάσταχτο σκοτάδι,
Είχε σβηστεί για πάντοτε τ’ αστέρι του Βυζάντιου,
αφού πιο πριν εθάμπωσε η λάμψη του τον κόσμο,
Μονάχα λαδοκάντηλα χλωμά, δειλά, και λίγα
φωτίζανε τη νύχτα την πηχτή της Ρωμιοσύνης.
οι γέροντες συνδάβλιζαν τη χόβολη της Πίστης….

Αφού τού φοίνικα και το στερνό φτεράκι εκάη,
και νόμισες εχάθηκαν και δεν θα ξαναζήσουν
των Αχαιών οι γόνοι, ξάφνου απλώθηκε ολούθε
κάτι σαν σκίρτημα, μια προσμονή στα πάντα γύρω.
-Η Αβγή θε να ‘ρθει,
-Δεν μπορεί, θα φύγει το σκοτάδι…
Φωνές, φωνές αξάφνου ακουσμένες,
αξάφνου ξυπνημένεςελπίδων σπίθες άναβαν.
Μια προσμονή…. Ο όρθρος.
Κι εωθινός κορυδαλλός εσύ τιτάνα Ρήγα.»

Εβλογημένη η ώρα, πούβλεπες το φως του γήλιου !
Ήσουνα μια ψυχή φερμένη από των Ηλυσίων
τα θεϊκά λιβάδια. Όμηρος αναστημένος.
Ηρώων πράξεις, δόξες, δεν είχες να υμνήσεις.
Ήρθες να πλάσεις ήρωες, τής Λεφτεριάς λυράρη.
Αχτίδα πρώτη τού ολόλαμπρου, μελλούμενου ήλιου.
Ο Πρόδρομος τής Λεφτεριάς, τ’ αστέρι, ο Προφήτης.

Σαν χείμαρρος, σαν άνεμος ξεχύθη το τραγούδι.
Στο φλογερό σου κάλεσμα αποκρίνονται χτυπώντας
Οι δύστυχες καρδιές των αλυσόδετων ραγιάδων.
Ματιές αστράφτουν και παλλαϊκές ξυπνούνε μνήμες.
Η Ελλάδα σύγκορμη ριγά στο άκουσμα του τέκνου της.
Οι ώρες της σκλαβιάς πεθαίνουν, πάνε, λιγοστέβουν…

Και ο τύραννος είν’ κραταιός ακόμη, και θεριέβει.
Απλώνει τα πλοκάμια του τον ήρωα να πνίξει.
Φρικτά σκοτώνουν το κορμί αλλ’ η ψυχή αιώνια.
Σ’ ένα κορμί δεν μένει, καθ΄ Έλληνας και Ρήγας,
κάθε χαρτί και Θούριος. Απ’ άκρο σ’ άκρο ψάλλουν,
η θάλασσα, πουλιά, καμπάνες και καρδιές ραγιάδων….
«Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή,
παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή»

Γιάννης Κόντος



Ο Ιωάννης Κόντος, γεννήθηκε στην Πειραϊκή και μένει στο Χολαργό. Έχει σπουδάσει Πληροφορική στο Πολυτεχνείο της Γλασκώβης και στο Πανεπιστήμιο του Μπίρμινχαμ. Είναι υφηγητής του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και μέλος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Έχει εργασθεί ως ερευνητής στο ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος, διευθυντής και ένας εκ των ιδρυτών του Τμήματος Πληροφορικής, όπου διεύθυνε την κατασκευή του πρώτου ελληνικού ηλεκτρονικού ψηφιακού υπολογιστή, γενικής χρήσεως και συστήματος ελέγχου πυροβολικού.
Έχει διδάξει ως καθηγητής στο Α.Ε.Ι Τεχνητή Νοημοσύνη στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο και στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, σε πτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο. Έχει διατελέσει πρώτος πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Τεχνητής Νοημοσύνης. Βραβεύθηκε από τους Alumni του Strathclyde University (Πολυτεχνείο) της Γλασκώβης.
Έργα του:
Τεχνική Νοημοσύνη και Λογομηχανική, (επεξεργασία λόγου) εκδ. Ευγάγγ. Μπένου, Αθήνα, 1966
Λογικός Προγραμματισμός, (Σημειώσεις), εκδ. Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 2001
• Artificial Intelligence, (Professor John Kontos needles Polyxene Kasda Conscious Eye) Νότιος Άνεμός, Αθήνα 2015
Γυνεολογία (ποιητικό) Νότιος Άνεμος, Αθήνα, 2014
Ελλειμματικό Χρονολόγιο, (ποιητικό) Νότιος Άνεμος, Αθήνα 2015
Αναδρομές και δρόμοι νέοι (Ποιήματα εφηβικά και σύγχρονα), Νότιος Άνεμος, Αθήνα 2016

Επιστροφή στο περιεχόμενο